Club Alfa RomeoNederland

Onlangs heb ik een speld in een hooiberg gevonden!

Onze liefde voor Alfa's heeft vaak een bepaalde Alfa als oorzaak. Misschien je allereerste auto, of een model dat je altijd is bij gebleven sinds je jeugd.
Bij mij was dat de Alfa van mijn vader, een rode Giulia Sprint 1600 uit 1963.

Hij had de auto in 1977 gekocht en destijds was de Alfa in een erbarmelijke staat. De voorkant bestond voornamelijk uit plamuur, maar technisch was alles in orde en in de maanden erna heeft hij de auto opgeknapt en over laten spuiten van donkerblauw, naar rood.




Waarbij uiteindelijk de Alfa er alsvolgt bijstond:


Tijdens een vakantie in Engeland (1980) liep de motor vast en verdween de Alfa in de garage in afwachting op betere tijden.
Zelf ben ik in 1982 geboren, dus ik heb 'm nooit 'levend' meegemaakt, maar zo lang ik me kan herinneren stond dat mythische wezen in de garage.

Eind jaren '90 was er een intentie om eindelijk over te gaan tot restauratie en samen met m'n vader hebben we de Alfa toen gestript. Helaas is toen door privé omstandigheden het er nooit van gekomen om daadwerklijk door te zetten en verdween de Alfa, samen met de berg aan onderdelen wederom in een garage. In de beginjaren 2000 heeft m'n vader de Alfa verkocht en toen leek dat het einde. Ik heb alleen de originele sleutel, de kentekenplaat en de kentekenpapieren nog.

---

Een paar jaar later (rond 2005/2006) kwam ik per toeval een vorige eigenaar van de MT tegen op het SCARB-forum. Hij had destijds op zijn site (berlina.nl) foto's staan van een donkerblauwe Sprint en opeens herkende ik het kenteken. Blijkbaar was hij ook al 30 jaar op zoek naar wat er met de MT was gebeurd.



Hij had de auto in onderdelen gekocht in 1972. Destijds de auto helemaal in elkaar gezet en in 1976 verkocht aan de persoon de de auto een jaar later aan mijn vader heeft verkocht. Destijds heel leuk contact gehad met Richard en hij heeft destijds nog een leuk artikel geschreven in het VARLN-clubblad over onze beider zoektochten en hoe die uiteindelijk samen zijn gekomen. Ik heb Richard destijds antwoord kunnen geven op de vraag waarom hij 30 jaar lang zijn eerste Alfa niet heeft kunnen terugvinden (want, die stond geschorst in onze garage) en hij heeft destijds weten te achterhalen dat de MT in 2004 via Goos van Pelt is verkocht aan een klant in België en vervolgens waarschijnlijk door is verkocht aan iemand in Italië. Maar eigenlijk baalden we allebei dat daarmee het spoor wederom dood leek te lopen. In de jaren erna heb ik tevergeefs gezocht en gemaild zodra ik ook maar iets zag wat leek op een rode Giulia Sprint uit 1963 (al waren het maar onderdelen). Internationale Giulietta/Giulia registers aangeschreven, etc. Helaas zonder resultaat.

---

Tot vorige week:

Ik vond op een Franse veilingsite een prachtige rode Sprint uit 1963 en opeens zag ik deze foto:



AR*356205*

Dat serienummer staat in mijn geheugen gegrift. Bingo! Na 20 jaar heb ik 'm teruggevonden!
Inmiddels probeer ik in contact te komen met de huidige eigenaar. Via het veilingbedrijf ben ik al wat stapjes verder.

Anyway, zo stond de MT, inmiddels de DB-352-AW genaamd, er in 2021 bij:





Wordt hopelijk weer vervolgd...

Wat een verhaal zeg, mooi dat dit prachtige kunst werk nog bestaat alleen jammer dat die niet meer in Nederland is, geweldig die klassieke Alfa's jammer dat ik geen ruimte heb.

Mooi verhaal, houd ons op de hoogte! Ik houd wel van dit soort rijdende kunstwerken.